Torben Jost


OPENING FRIDAY 14 2020 / 18:00-21:00
SATURDAY 15 2020 - SUNDAY 16 2020 / 13:00 - 18:00

Silver curtains fall from the ceiling and separate the space.  Lights and sounds seductively lure one to enter through the tinsel and take on the role of the singer.  Inside awaits what appears to be a karaoke setting except that the microphone is not plugged in. The text overlay on the screen scrolls too quickly.  Singing along should not be done here.  Instead, the observer hangs onto the text on the screen and onto the lips of the diva.  Thus, the focus is shifted from the experience of the observer to the scrutiny of the video material.  

The diva is a pop cultural figure whose appeal and power lie in her vulnerability.  She is revered for the extreme emphasis and aestheticization of her pain.  This cult-like worship of the diva is also found within the queer tradition where the dream of stepping into her position is fostered.  Part of the ambivalence of this figure, is that cultural industrial choices and economisation processes form part of the background of the diva phenomenon.  

DIVA is a space-filling video installation which consists of a karaoke setting, glitter curtains and disco lights. It plays a video loop based on found footage from fourteen different performances from divas of the disco and motown era.


The installation questions the separation between artistic work and exhibition viewer, between object and performance.  Whoever strides through the tinsel curtains will become part of the installation and object of observation for other viewers.  The boundary between the performance of the diva on the screen and the performance of the observer in the exhibition space blurs.  


Torben Jost lives and works in Leipzig and Berlin. He studied at Universität der Künste Berlin and currently studies Time-Based Arts at Burg Giebichenstein Kunsthochschule Halle.

As a media and performance artist he uncovers the discursive constructions which pervade media and everyday objects. His work focuses on the recontextualization of these artifacts in seemingly familiar settings. The transference of those situations in an art context facilitates to uncover hidden meanings and power structures. He is especially interested in topics as intimacy, identity and the production of meaning.


Aσημένιες κουρτίνες πέφτουν από την οροφή και χωρίζουν το χώρο. Φώτα και ήχοι σαγηνευτικά προσελκύουν τον θεατή να εισέλθει μέσα από τις πούλιες και να αναλάβει το ρόλο του τραγουδιστή. Στο εσωτερικό περιμένει κάτι που φαίνεται να είναι ένα δωματιο καραόκε, αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι το μικρόφωνο δεν είναι συνδεδεμένο. Το κείμενο στην οθόνη κυλά πολύ γρήγορα. Δεν θα μπορέσει κάποιος να τραγουδήσει εδώ.  Αντ 'αυτού, ο παρατηρητής θα επικεντρωθεί στο κείμενο στην οθόνη και στα χείλη της diva. Έτσι, η εστίαση μετατοπίζεται από την εμπειρία του παρατηρητή στην εξέταση του βίντεο.


Η Diva είναι μια ποπ πολιτιστική φιγούρα που η δύναμή της βασίζεται στην ευάλωτη θέση της. Είναι σεβαστή για την εξαιρετική έμφαση και την αισθητικοποίηση του πόνου της. Αυτή η λατρεία προς την Diva παρατηρείται επίσης μέσα στην queer παράδοση όπου o καθένας μας ενθαρρύνεται να πάρει τη θέση της. 


Το DIVA είναι ένα video - installation που αποτελείται από καραόκε, glitter κουρτίνες και φώτα ντίσκο. Στην οθόνη προβάλλεται μια λούπα από βίντεο δεκατεσσάρων διαφορετικών παραστάσεων από ντίβες της εποχής της disco και του motown. Η εγκατάσταση αμφισβητεί τον διαχωρισμό μεταξύ καλλιτεχνικής εργασίας και θέασης, μεταξύ αντικειμένου και performance. Όποιος προχωρήσει μέσω των κουρτινών με τις πούλιες θα γίνει μέρος της εγκατάστασης και αντικείμενο παρατήρησης για άλλους θεατές. Το όριο μεταξύ του performnace της diva στην οθόνη και τoυ performnace του παρατηρητή στον εκθεσιακό χώρο θολώνει.



Ο Torben Jost ζει και εργάζεται στη Λειψία και στο Βερολίνο. Έχει σπουδάσει στο Universität der Künste του Βερολίνου και συνεχίζει τις σπουδές του στο τμήμα Time-Based Arts στο Burg Giebichenstein Kunsthochschule Halle.

Ως καλλιτέχνης που χρησιμοποιεί τα media και το performance, αποκαλύπτει τις διαδοχικές κατασκευές που διαπερνούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα καθημερινά αντικείμενα. Το έργο του επικεντρώνεται στην επανασυγκέντρωση των αντικειμένων που βρίσκονται σε φαινομενικά οικεία περιβάλλοντα. Η μεταφορά αυτών των καταστάσεων σε ένα περιβάλλον τέχνης διευκολύνει την αποκάλυψη κρυφών εννοιών και δομών εξουσίας. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για θέματα όπως η οικειότητα, η ταυτότητα και η παραγωγή νοήματος.